Ο παγκοσμίου φήμης συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου επηρέασε βαθιά την εξέλιξη πολλών διαφορετικών μουσικών ειδών. Από νεαρή ηλικία άρχισε να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικές συσκευές και μουσικά όργανα για να εκφράσει τις ιδέες του, δημιουργώντας μνημειώδη άλμπουμ που άνοιξαν τον δικό του ξεχωριστό δρόμο. Πέρα από τη χρήση ηλεκτρονικών και παραδοσιακών οργάνων, ο Βαγγέλης θα μείνει γνωστός για τη μελωδική του δεξιοτεχνία, τον πρωτοποριακό του ήχο και τη βαθιά ευαισθησία που χαρακτηρίζει τα έργα του. Η μουσική του είναι παγκόσμια, γιατί μπορεί να αποδίδει ηχητικά τόπους, χώρες και τοπία πέρα από γλωσσικά ή γεωγραφικά σύνορα.
Σε μια διαδρομή που εκτείνεται σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες, ο Βαγγέλης δημιούργησε ένα εξαιρετικά πλούσιο έργο: άλμπουμ, μουσική για τον κινηματογράφο, το θέατρο και το μπαλέτο, καθώς και συνθέσεις για πολιτιστικά γεγονότα και φιλανθρωπικές δράσεις. Το κείμενο αυτό προσφέρει μια συνοπτική ματιά στον κόσμο του, με την ελπίδα ότι θα ενθαρρύνει τον επισκέπτη να ανακαλύψει τα έργα του και να απολαύσει τη δημιουργική του ιδιοφυΐα στην πληρότητά της.
Για να πλοηγείστε στον ιστότοπο, μπορείτε να χρησιμοποιείτε τα βέλη του πληκτρολογίου για να αλλάζετε σελίδα. Μπορείτε επίσης να πλοηγείστε στον ιστότοπο με τη χρήση του τροχού του ποντικιού, κυλώντας τον προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Επιπλέον, υποστηρίζονται συσκευές με οθόνη πολλαπλής αφής (multi-touch), όπως το Apple iPad.
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου γεννήθηκε στην Αγριά Βόλου, μια παραθαλάσσια πόλη της Ελλάδας. Το έμφυτο μουσικό του ταλέντο αναγνωρίστηκε ήδη από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία μόλις έξι ετών, έδωσε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση, παίζοντας στο πιάνο δικές του συνθέσεις. Ήταν κάτι αξιοθαύμαστο για ένα μικρό παιδί χωρίς επίσημη μουσική εκπαίδευση.
Από την αρχή, ο Βαγγέλης δεν αρκούνταν στο να παίζει απλώς μελωδίες· ήθελε να δημιουργήσει το δικό του προσωπικό μουσικό ύφος. Αφοσιώθηκε στην ανακάλυψη νέων ήχων και στην κατανόηση των θορύβων της φύσης γύρω του. Το ταλέντο του δεν πέρασε απαρατήρητο από το σχολείο ή την οικογένειά του, που τον ενθάρρυναν να καλλιεργήσει το φυσικό του χάρισμα και να παρακολουθήσει μουσική ακαδημία για επίσημη μουσική παιδεία.
Ωστόσο, ο νεαρός Βαγγέλης δεν ενδιαφερόταν να γίνει μεγάλος πιανίστας ή διευθυντής ορχήστρας. Δεν είχε σκοπό να αντιμετωπίσει τη μουσική ως συμβατικό επάγγελμα· προτιμούσε να πειραματίζεται με νέους ήχους. Με τον καιρό ανέπτυξε σταθερά το δικό του μοναδικό ύφος. Ως έφηβος είχε έντονη δίψα για μουσική αναζήτηση και ήθελε να υπερβεί κάθε όριο, ακόμη και τα γεωγραφικά όρια της Ελλάδας.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου ίδρυσε τους Aphrodite’s Child, ένα σημαντικό ελληνικό progressive rock συγκρότημα. Το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη, ενώ το τελευταίο διπλό άλμπουμ του, «666», θεωρείται ακόμη και σήμερα έργο-σταθμός και αναφέρεται συχνά ανάμεσα στους σπουδαίους δίσκους του progressive rock.
Παράλληλα με τη δουλειά του στο συγκρότημα, ο Βαγγέλης έγραφε μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το 1970 ξεκίνησε μια δημιουργική συνεργασία με τον σπουδαίο δημιουργό ντοκιμαντέρ Frédéric Rossif. Την περίοδο αυτή συνέθεσε μουσική για αρκετές ταινίες με θέμα την τέχνη και την άγρια φύση.
Το πιο γνωστό από αυτά τα έργα ήταν η τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ άγριας ζωής «L'Apocalypse des Animaux». Για το σάουντρακ, ο Βαγγέλης συνδύασε ηλεκτρονικούς ήχους με ακουστικά όργανα. Η μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση του έδωσε μια εξαιρετική ευκαιρία να αναπτύξει νέες δημιουργικές ιδέες, μακριά από τις συνήθεις εμπορικές πιέσεις. Το έργο αυτό ανέδειξε το ταλέντο του στη σύνθεση εκφραστικής μουσικής και στη χρήση της ηλεκτρονικής ενορχήστρωσης.
Οι φοιτητικές εξεγέρσεις του 1968 στο Παρίσι άφησαν βαθιά εντύπωση στον Βαγγέλη, που τις έζησε από κοντά μέσα στους δρόμους της πόλης. Το 1972 δημιούργησε ένα άλμπουμ επηρεασμένο από εκείνες τις επαναστατικές ημέρες. Το έργο λειτουργεί σαν ακουστικό ντοκιμαντέρ, με ηχογραφήσεις από διαδηλώσεις, ταραχές και πυροβολισμούς, αλλά και με μαρτυρίες ανθρώπων που βρέθηκαν στον δρόμο. Όλα αυτά τα ηχητικά στοιχεία πλέκονται ποιητικά με εκκλησιαστικά μέλη και ονειρική μουσική.
Το 1973 κυκλοφόρησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, «Earth». Το έργο περιείχε έντονα στοιχεία βυζαντινής μουσικής, δείχνοντας τη σύνδεση του Βαγγέλη με τις ελληνικές του ρίζες. Το άλμπουμ παρουσιάστηκε ζωντανά στο Θέατρο Ολυμπία στο Παρίσι, τον Φεβρουάριο του 1974. Η συναυλία απέσπασε θερμά σχόλια από τον Τύπο, που εξήρε τη δεξιοτεχνία του σε ποικιλία μουσικών οργάνων.
Εκείνη την περίοδο ο Βαγγέλης άρχισε να αποκτά νέα αναγνώριση στη μουσική σκηνή. Το 1975 αποφάσισε να μετακομίσει στο Λονδίνο, όπου ίδρυσε τα Nemo Studios, ένα μεγάλο προσωπικό εργαστήριο και στούντιο ηχογράφησης. Το στούντιο εκπλήρωσε μια μακρόχρονη φιλοδοξία, προσφέροντάς του ένα περιβάλλον όπου μπορούσε να αναπτύσσει και να δοκιμάζει τις μουσικές του ιδέες. Επιτέλους μπορούσε να συνθέτει χωρίς περιορισμούς.
Το πρώτο στούντιο άλμπουμ που προέκυψε από τα Nemo Studios ήταν το «Heaven and Hell», που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1975. Το έργο είχε τη μορφή μιας χορωδιακής συμφωνίας βασισμένης σχεδόν εξ ολοκλήρου στα συνθεσάιζερ, με κρουστά και όλα τα όργανα παιγμένα από τον ίδιο τον Βαγγέλη. Συμμετείχε επίσης η English Chamber Choir.
Η μουσική παρουσιάστηκε στο Royal Albert Hall και γνώρισε θερμή κριτική υποδοχή. Όπως μεγάλο μέρος της μουσικής του Βαγγέλη, άντεξε στον χρόνο και εξακολουθεί να μνημονεύεται με ενθουσιασμό. Με την κυκλοφορία του «Heaven and Hell», ο Βαγγέλης εδραίωσε τη θέση του στη διεθνή μουσική σκηνή.
Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και τη μουσική για το «La Fête Sauvage» του Frédéric Rossif, ένα κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ άγριας ζωής που περιείχε από τα πρώτα δείγματα αυτού που αργότερα θα ονομαζόταν «world music», συνδυάζοντας αφρικανικούς ρυθμούς με σύγχρονη δυτική μουσική.
Η συνέχεια του «Heaven and Hell» ήταν το «Albedo 0.39», που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1976. Πρόκειται για ένα θεματικό άλμπουμ γύρω από το σύμπαν, την προέλευση, τη γέννηση και τον θάνατο των άστρων· ένα ταξίδι στην ανθρώπινη εξερεύνηση του διαστήματος.
Επίσης το 1977, ο Βαγγέλης επανακυκλοφόρησε τη μουσική της ταινίας «¿No Oyes Ladrar Los Perros?». Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον βραβευμένο François Reichenbach και βασίστηκε σε μυθιστόρημα του σημαντικού Λατινοαμερικανού συγγραφέα Juan Rulfo. Η ιστορία παρακολουθεί έναν φτωχό αγρότη που μεταφέρει τον τραυματισμένο γιο του μέσα στο μεξικανικό τοπίο, αναζητώντας απελπισμένα γιατρό.
Τον Δεκέμβριο του 1977 κυκλοφόρησε το επόμενο άλμπουμ του, «Spiral». Ήταν εμπνευσμένο από την αρχαία φιλοσοφία του Τάο και εξερευνούσε τη σπειροειδή κίνηση του σύμπαντος. Το άλμπουμ ξεχειλίζει από θεαματικούς ήχους και περιλαμβάνει το αξέχαστο «To the Unknown Man», για το οποίο ο Βαγγέλης τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο MIDEM Instrumental του 1978.
Τον Ιούλιο του 1978, ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε το επόμενο άλμπουμ του, που τιτλοφορήθηκε «Beaubourg». Το έγραψε με ανανεωμένη έμπνευση έπειτα από την επίσκεψή του στο κέντρο Pompidou, στο Παρίσι. Το άλμπουμ συντέθηκε και ηχογραφήθηκε στο Nemo Studios, στο Λονδίνο. Το «Beaubourg» καλούσε τον ακροατή να προσεγγίσει τη μουσική με μια νέα ματιά, αφήνοντας στην άκρη τις προϋπάρχουσες ιδέες της δυτικής μουσικής. Ήταν ένα ιδιαίτερα τολμηρό άλμπουμ, που έδινε την αίσθηση ότι ανέτρεπε τη συμβατική μουσική γλώσσα.
Αργότερα την ίδια χρονιά, ο Βαγγέλης επέστρεψε μουσικά στις ρίζες του, όταν συνεργάστηκε με την Ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παπά στο άλμπουμ «Ωδές». Το άλμπουμ είναι μια συλλογή παραδοσιακών ελληνικών τραγουδιών. Το έργο έδωσε νέα ζωή σε αυτά τα παραμελημένα παραδοσιακά τραγούδια, επανασυνδέοντάς τα με το κοινό της σύγχρονης εποχής. Το άλμπουμ γνώρισε αμέσως επιτυχία στην Ελλάδα και κυκλοφόρησε παγκοσμίως το επόμενο έτος.
Ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε επίσης το «Opéra Sauvage» το 1978. Αυτό ήταν το πλήρες άλμπουμ που αναπτύχθηκε από τη μουσική του για την τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ του Frédéric Rossif. Το άλμπουμ περιείχε επιβλητικές μελωδίες με βαθιές στοχαστικές στιγμές. Θεωρείται από τα πιο ξεκάθαρα συμφωνικά έργα του Βαγγέλη εκείνης της περιόδου.
Την άνοιξη του 1979, ο Βαγγέλης παρήγαγε ένα νέο στούντιο άλμπουμ με τον τίτλο «China». Συναρπάστηκε από τη χώρα, τους ανθρώπους της και τις αρχαίες μουσικές παραδόσεις τους. Το άλμπουμ επέτρεψε στον Βαγγέλη να ανακαλύψει ένα εντελώς νέο μουσικό τοπίο, προχωρώντας τη συμφωνική fusion ηλεκτρονικών και ακουστικών συνθέσεων μακρύτερα από ποτέ.
Το «Opéra Sauvage» και το «China» ανέδειξαν τα φυσικά χαρίσματα του Βαγγέλη, όχι μόνο ως συνθέτη, αλλά και για την εξαιρετική του ικανότητα να παίζει ακουστικά και παραδοσιακά όργανα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι έχει ένα ενστικτώδες ταλέντο για την παραγωγή καινοτόμων ήχων. Αυτοί οι συγκινητικοί ήχοι δημιουργήθηκαν για να συμπληρώσουν την ευαισθησία των μελωδιών του και όχι για να τις επισκιάσουν.
Επίσης το 1979, ο Βαγγέλης ξεκίνησε μια απρογραμμάτιστη αλλά ιδιαίτερα γόνιμη συνεργασία με τον τραγουδιστή Jon Anderson. Οι δύο μουσικοί εργάστηκαν αυθόρμητα, ολοκληρώνοντας μια συλλογή από αυτοσχεδιαστικά τραγούδια, με πολύ λίγες επανεγγραφές, μέσα σε λίγες μέρες. Τα τραγούδια δημοσιεύτηκαν τον Ιανουάριο του 1980 με τον τίτλο «Jon and Vangelis», ενώ το άλμπουμ ονομάστηκε «Short Stories». Ήταν μια δημοφιλής συνεργασία, φέρνοντας και στους δύο καλλιτέχνες επιτυχία στα τσαρτς.
Τον Ιούνιο του 1980 κυκλοφόρησε ένα σινγκλ του Βαγγέλη με τίτλο «My Love». Το κυρίως τραγούδι ήταν το «Domestic Logic One». Ο δίσκος ήταν ένα προοίμιο του επερχόμενου άλμπουμ «See You Later», το οποίο ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει τον Ιούλιο. Το άλμπουμ είχε μια σατιρική ματιά στο δυσοίωνο μέλλον της σύγχρονης κοινωνίας, με ερωτήματα για την ίδια τη ζωή. Ο Βαγγέλης χρησιμοποίησε προσκεκλημένους ερμηνευτές στα φωνητικά για να ενισχύσει τον χαρακτήρα του άλμπουμ.
Τον Σεπτέμβριο του 1980 ένα αμερικανικό επιστημονικό ντοκιμαντέρ προκάλεσε παγκόσμια εντύπωση. Ήταν η τηλεοπτική σειρά «Cosmos» του Carl Sagan. Το πρόγραμμα ενίσχυσε το ενδιαφέρον του κοινού για την επιστήμη, κυρίως χάρη στην άμεση προσέγγιση του δρ. Sagan, που έκανε το θέμα πολύ πιο προσιτό στους απλούς ανθρώπους. Ένα από τα πιο δημοφιλή στοιχεία της σειράς ήταν το σάουντρακ. Η σειρά χρησιμοποίησε αποσπάσματα από τον υπάρχοντα μουσικό κατάλογο του Βαγγέλη, ο οποίος κάλυπτε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια της καριέρας του.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η μουσική του Βαγγέλη συνέβαλε στην παγκόσμια απήχηση του προγράμματος. Έχει ειπωθεί ότι ενέπνευσε μια νέα γενιά συνθετών κινηματογραφικής μουσικής και συνέβαλε στην πληρότητα και την ενότητα που χαρακτηρίζει σήμερα τη μουσική για τον κινηματογράφο.
Το 1981 συνέθεσε τη μουσική για μια χαμηλού κόστους βρετανική ταινία, σε σκηνοθεσία Hugh Hudson και παραγωγή David Puttnam. Βασιζόταν στην αληθινή ιστορία δύο Βρετανών σπρίντερ που έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924. Οι νεαροί αθλητές έγιναν οι δύο ταχύτεροι δρομείς στον κόσμο. Οι δύο άνδρες κινούνταν από πολύ διαφορετικά κίνητρα και προέρχονταν από αντίθετα κοινωνικά περιβάλλοντα. Αρχικά η ταινία είχε μικρή υποστήριξη από την κινηματογραφική βιομηχανία, αλλά όταν κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό, κέντρισε έντονα τη φαντασία του κοινού. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η εντυπωσιακή επιτυχία της ταινίας οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στο εξαιρετικά εμψυχωτικό της σάουντρακ. Η εμπνευσμένη μουσική του Βαγγέλη έδωσε στους χαρακτήρες μια σχεδόν μυθική διάσταση και τους συνέδεσε συναισθηματικά με το κοινό. Η ταινία είναι, φυσικά, το «Οι Δρόμοι της Φωτιάς» (Chariots of Fire), και σήμερα θεωρείται διαχρονική ταινία ηρωισμού και ολυμπιακού πνεύματος.
Τον Μάρτιο του 1981 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Chariots of Fire». Το άλμπουμ περιείχε αρκετές εμπνευσμένες μουσικές συνθέσεις από την ταινία. Ο Βαγγέλης ανέπτυξε αυτά τα θέματα σε ολοκληρωμένες συνθέσεις. Οι νέοι του αυτοσχεδιασμοί συμπλήρωσαν την ταινία και συνέβαλαν στην παγκόσμια επιτυχία της.
Τον Ιούλιο του 1981, ο Βαγγέλης και ο Jon Anderson, κυκλοφόρησαν το δεύτερο συνεργατικό άλμπουμ τους με τον τίτλο «The Friends of Mr Cairo». Ήταν ένας φόρος τιμής στη μαγεία του κινηματογράφου και στη χρυσή εποχή των ταινιών. Το άλμπουμ περιείχε αυτό που θεωρείται σήμερα ως ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια τους, το «State of Independence». Από την κυκλοφορία του, το τραγούδι έχει εκτελεστεί από πολλούς σεβαστούς καλλιτέχνες.
Τον Οκτώβριο του 1981, ο Βαγγέλης έγραψε τη μουσική για το ντοκιμαντέρ του Frédéric Rossif σχετικά με τη ζωή του μεγάλου ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, το οποίο είχε τον τίτλο «Ο ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο». Η ταινία είναι ένα κολάζ από διάφορες οδυνηρές στιγμές στη ζωή του παγκοσμίου φήμης ζωγράφου. Ο Rossif είχε αρχίσει να εργάζεται για αυτό το σχέδιο 30 χρόνια νωρίτερα, όταν ήταν φίλος του διάσημου ζωγράφου. Αυτό ήταν το τρίτο έργο του Βαγγέλη για τον Rossif εμπνευσμένο από μεγάλους ζωγράφους. Τα προηγούμενα περιείχαν συνθέσεις για τους καλλιτέχνες Georges Mathieu και Georges Braque.
Τον Νοέμβριο του 1981, ο Jon και ο Βαγγέλης κυκλοφόρησαν ένα σινγκλ που έγινε αμέσως επιτυχία, με τίτλο «I’ll Find My Way Home». Ηχογραφήθηκε σε ένα απόγευμα και κυκλοφόρησε άμεσα. Το σινγκλ ανέβηκε στα τσαρτς του Ηνωμένου Βασιλείου και μπήκε στην πρώτη δεκάδα. Το άλμπουμ «The Friends of Mr Cairo» επανακυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1982 συμπεριλαμβάνοντας το εκπληκτικό «I’ll Find My Way Home», το οποίο τελικά έγινε μια αξέχαστη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Τον Φεβρουάριο του 1982, ο Βαγγέλης έγραψε τη μουσική για την αναγνωρισμένη ταινία του Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά «Ο Αγνοούμενος» (Missing), με πρωταγωνιστές τον Jack Lemmon και τη Sissy Spacek. Η ταινία βασιζόταν σε πραγματική πολιτική ιστορία και κέρδισε πολλά διεθνή βραβεία κινηματογράφου. Το σάουντρακ υπογράμμισε την αγωνία της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου μέσα σε έντονη πολιτική αναταραχή. Έδειξε ακόμη μία πλευρά του Βαγγέλη, αναδεικνύοντας τη δεξιοτεχνία του στη σύλληψη του καθαρού ανθρώπινου συναισθήματος. Η πτυχή αυτή φάνηκε ξεκάθαρα στη συγκινητική μελωδία του θέματος της ταινίας.
Μέχρι το 1982, η ταινία «Οι Δρόμοι της Φωτιάς» είχε εδραιωθεί ως μια ταινία μεγάλης επιρροής, και αιχμαλώτιζε το κοινό σε όλο τον κόσμο. Το βράδυ της 29ης Μαρτίου, τα βραβεία Όσκαρ διεξάγονταν στο Λος Άντζελες. Η ταινία έλαβε τέσσερα βραβεία, συμπεριλαμβάνοντας ένα Όσκαρ για την εξαιρετική μουσική του Βαγγέλη. Το βραβείο ήταν μια σημαντική αναγνώριση της μουσικής ιδιοφυΐας του Βαγγέλη. Ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που δημιούργησε μια πλήρη ορχηστρική σύνθεση για μια μεγάλου μήκους ταινία με τη χρήση ηλεκτρονικών οργάνων.
Μετά την τελετή των Όσκαρ, το σινγκλ «Chariots of Fire» ανέβηκε αργά στα τσαρτς της ποπ μουσικής των ΗΠΑ. Τελικά, τόσο το άλμπουμ όσο και το σινγκλ έφτασαν στην πρώτη θέση.
Το 1982, συνέθεσε τη μουσική για την ταινία επιστημονικής φαντασίας του Ridley Scott «Blade Runner», που έκανε πρεμιέρα στα τέλη του καλοκαιριού του ίδιου έτους. Η ταινία ήταν μια ελεύθερη προσαρμογή του μυθιστορήματος «Do Androids Dream of Electric Sheep», του διεθνούς φήμης αμερικανού συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Philip K Dick.
Η μουσική του Βαγγέλη συμπλήρωσε αρμονικά τα δυναμικά γραφικά και τη συναρπαστική αφήγηση. Η μουσική διεύρυνε την ακουστική εμπειρία της ταινίας, φέρνοντας τον θεατή πιο κοντά στο όραμα του Ridley Scott. Αν και η ταινία δεν πήγε καλά στο box office στην αρχή, έχει γίνει πλέον διαχρονική. Έκτοτε χαίρει μεγάλης εκτίμησης από τους κριτικούς κινηματογράφου και τους θαυμαστές της επιστημονικής φαντασίας σε όλο τον κόσμο.
Το τρίτο άλμπουμ με τραγούδια των Jon και Βαγγέλη, «Private Collection», κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1983. Ήταν η πιο εκλεπτυσμένη και στοχαστική συνεργασία τους έως τότε. Το άλμπουμ υποστηρίχθηκε από το σινγκλ «And When the Night Comes», ακολουθούμενο από το «He Is Sailing» λίγους μήνες αργότερα. Το τελευταίο συνοδευόταν από το σπάνιο κομμάτι «Song Is».
Επίσης την ίδια χρονιά, ο Βαγγέλης έγραψε το σάουντρακ για την ιαπωνική ταινία «Ανταρκτική», σε σκηνοθεσία Koreyoshi Kurahara. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους ιαπωνικούς κινηματογράφους τον Ιούλιο του 1983. Βασιζόταν στην αληθινή ιστορία μιας επιστημονικής αποστολής στην Ανταρκτική το 1958. Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, η ομάδα αναπόφευκτα έπρεπε να επιστρέψει στην πατρίδα, αφήνοντας πίσω τα σκυλιά των ελκήθρων να επιβιώσουν μόνα τους στο Νότιο Πόλο. Το μουσικό θέμα της «Ανταρκτικής» απέδιδε την αγωνία και την αποφασιστικότητα της ιστορίας, καθώς οι ήρωες αγωνίζονταν ενάντια σε ακραίες καιρικές συνθήκες μέσα στο παγωμένο τοπίο. Η μουσική του Βαγγέλη υποστήριξε με ευαισθησία τη σκηνοθετική ματιά της ταινίας, που επικεντρωνόταν στα σκυλιά καθώς διέσχιζαν τις παγωμένες εκτάσεις αναζητώντας τους κυρίους τους. Η ταινία γνώρισε τεράστια υποδοχή στην πρεμιέρα της στην Ιαπωνία, και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στα παιδιά. Σήμερα, η «Ανταρκτική» παραμένει μία από τις ταινίες με τις υψηλότερες συνολικές εισπράξεις στην κινηματογραφική ιστορία της Ιαπωνίας.
Ο Βαγγέλης δεν είχε ποτέ την πρόθεση να περιοριστεί στη μουσική για τον κινηματογράφο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε να συνθέτει μουσική για μπαλέτο και σκηνή. Έγραψε τη μουσική για το μπαλέτο «R B Sque», που παρουσιάστηκε για την ενίσχυση της Διεθνούς Αμνηστίας. Η χορογραφία ήταν του Wayne Eagling για τη Βασιλική Σχολή Μπαλέτου και η παράσταση παρουσιάστηκε στο Βασιλικό Θέατρο «Drury Lane». Ο Βαγγέλης έγραψε επίσης μουσική για την τραγωδία «Ηλέκτρα», σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παπά. Το έργο παρουσιάστηκε στο αρχαίο ανοιχτό θέατρο της Επιδαύρου.
Τον Ιούνιο του 1984, ο Βαγγέλης συνέθεσε τη μουσική για την κινηματογραφική μεταφορά του «Η Ανταρσία του Μπάουντυ», σε σκηνοθεσία του Roger Donaldson, με πρωταγωνιστές τους ηθοποιούς Άντονι Χόπκινς και Μελ Γκίμπσον. Αυτή ήταν μια ιστορικά ακριβής ταινία σχετικά με την ανταρσία στο κακόφημο πλοίο «HMS Bounty». Η ιστορία ειπώθηκε μέσω μίας σειράς αναδρομών στο παρελθόν, καθώς ο καπετάνιος Bligh θυμόταν τη δοκιμασία του στο στρατοδικείο. Η μουσική δείχνει την ολοένα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση του Βαγγέλη στη δημιουργία ενός σύγχρονου σάουντρακ για μια ταινία εποχής. Η μουσική περιλάμβανε έντονες συμφωνικές ενορχηστρώσεις, αντανακλώντας στενά το ταραχώδες ταξίδι του πλοίου και την αυξανόμενη ένταση των σχέσεων μεταξύ του πληρώματος και των αξιωματικών του πλοίου.
Η επιτυχία της μουσικής του Βαγγέλη στην κινηματογραφική βιομηχανία δεν τον αποθάρρυνε από το να συνεχίσει τις προσωπικές του αναζητήσεις στη μουσική. Το επόμενο εγχείρημά του αφορούσε τον κύκλο της ζωής και τη Μητέρα Φύση. Ήταν το πρώτο σόλο άλμπουμ του σε τρία χρόνια, με τίτλο «Soil Festivities», το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1984. Η μουσική εκφράζει την αλληλεπίδραση ανάμεσα στη φύση και τα μικροσκοπικά ζωντανά πλάσματά της. Η μουσική που δημιούργησε ο Βαγγέλης συνέλαβε απόλυτα τις ξαφνικές και δραματικές αλλαγές της φύσης.
Ο Βαγγέλης συνέχισε τη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Frédéric Rossif και τον Δεκέμβριο του 1984 έγραψε τη μουσική για την ταινία άγριας ζωής «Sauvage et Beau». Η μουσική αποπνέει μια παιχνιδιάρικη διάθεση, προσδίδοντας ιδιαίτερη γοητεία στα ζώα του Rossif, τα οποία κινηματογραφήθηκαν στο φυσικό τους περιβάλλον. Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες σε όλη την Ευρώπη.
Τον Φεβρουάριο του 1985, η συνέχεια του «Soil Festivities» ήταν ένα άλμπουμ με τίτλο «Invisible Connections». Ενώ το «Soil Festivities» επικεντρωνόταν στη φύση σε μικροσκοπικό επίπεδο, το «Invisible Connections» πρότεινε μια βαθύτερη εξερεύνηση του κόσμου των στοιχειωδών σωματιδίων. Έστρεψε την προσοχή σε έναν κόσμο αόρατο στο γυμνό μάτι, στερημένο από ανθρώπινα συναισθήματα, όπου το πέρασμα του χρόνου είναι δυσδιάκριτο.
Έναν μήνα αργότερα, ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε το άλμπουμ με τίτλο «Mask», όπου η μουσική του εξερεύνηση πέρασε από τον κόσμο των στοιχειωδών σωματιδίων σε έναν πιο οικείο ανθρώπινο κόσμο. Το άλμπουμ εμβάθυνε στο θέμα της μάσκας, ενός αρχέγονου τελετουργικού αντικειμένου που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα για την απόκρυψη ή τη διασκέδαση. Αυτό το εσωστρεφές άλμπουμ εξακολουθεί να έχει σημασία στη σημερινή κοινωνία, όσον αφορά τα ανθρώπινα συναισθήματα και τη μάσκα πίσω από την οποία όλοι κρυβόμαστε. Η μουσική, με τη συμμετοχή της Αγγλικής Χορωδίας Δωματίου, είναι γεμάτη στοχαστικές στιγμές και ενισχύεται από θαυμάσιες φωνητικές ενορχηστρώσεις.
Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, έγραψε τη μουσική για το δεύτερο του μπαλέτο, «Φρανκενστάιν». Το μπαλέτο έκανε πρεμιέρα στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου και η παράσταση δόθηκε από το Βασιλικό Μπαλέτο. Η χορογραφία έγινε από το διευθυντή της εταιρείας, Wayne Eagling. Τα μαγευτικά κουστούμια σχεδιάστηκαν από το φημισμένο σχεδιαστή ρούχων David Emanuel. Το μπαλέτο γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε ένα ευρύ κοινό. Ο κόσμος απόλαυσε την εξαιρετική μουσική, τα πολύχρωμα κουστούμια και τη δραματική διάθεση των χορευτών. Αυτό ήταν μια απελευθερωτική εμπειρία για τον Έλληνα συνθέτη, που τον οδήγησε σε νέα συμφωνικά επίπεδα της μουσικής έκφρασης.
Το 1986, ο Βαγγέλης πρόσθεσε τις τελευταίες πινελιές στη δεύτερη συνεργασία του με την Ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παπά. Η συλλογή από Ελληνικά τραγούδια έκανε πρεμιέρα και παρουσιάστηκε από την ηθοποιό στη Βενετία το προηγούμενο έτος και η συλλογή του άλμπουμ κυκλοφόρησε στην Ελλάδα υπό τον τίτλο «Ραψωδίες».
Στις 25 Μαΐου 1986 πραγματοποιήθηκε ο μαραθώνιος αγώνας δρόμου της Sport Aid. Ήταν μια φιλανθρωπική διοργάνωση που οργανώθηκε από τον Bob Geldof με στόχο την ευαισθητοποίηση για τον λιμό στην Αφρική. Η εκδήλωση έγινε ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο και συμμετείχαν άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές ομάδες, τρέχοντας την ίδια στιγμή για τον ίδιο σκοπό. Ζωντανές εικόνες μεταδίδονταν τηλεοπτικά από κάθε γωνιά του πλανήτη. Η μουσική της αναμετάδοσης ήταν ειδικά δημιουργημένη από τον Βαγγέλη.
Το μουσικό θέμα της Sport Aid συνέβαλε στην αίσθηση ενθουσιασμού και πάθους της διοργάνωσης, ενθαρρύνοντας όσους ήθελαν να συμμετάσχουν. Υπολογίστηκε ότι 20 εκατομμύρια άνθρωποι έλαβαν μέρος στη Sport Aid, καθιστώντας τη το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στην ιστορία.
Τον ίδιο χρόνο, το ντοκιμαντέρ «Cosmos» του αστρονόμου Δρ Carl Sagan επεξεργαζόταν εκ νέου, επειδή επρόκειτο να προβληθεί ξανά στην τηλεόραση. Η πρώτη μετάδοση του «Cosmos», το 1980, είχε επιλεγμένη μουσική από τον υπάρχοντα κατάλογο του Βαγγέλη. Αυτή τη φορά, ο Βαγγέλης συμμετείχε ενεργά, εκτελώντας τις αυθεντικές συνθέσεις του υπό νέο φως, δημιουργώντας μια δυνατή ατμόσφαιρα. Δημιούργησε επίσης ένα νέο μουσικό θέμα για το άνοιγμα του «Cosmos», που μετέφερε τέλεια το ανθρώπινο μήνυμα του ντοκιμαντέρ.
Αυτή τη χρονική περίοδο, ο Βαγγέλης ηχογράφησε μια νέα ενορχήστρωση του «Hymn», μια σύνθεση προερχόμενη από το άλμπουμ του «Opera Sauvage» του 1979. Αρχικά επρόκειτο για παραγγελία από το οινοποιείο E. & J. Gallo προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για διαφήμιση στην αμερικανική τηλεόραση. Όταν η μουσική από τη διαφήμιση προβλήθηκε συγκέντρωσε το δημόσιο ενδιαφέρον. Πολλοί τηλεοπτικοί σταθμοί και εφημερίδες κατακλύστηκαν από τηλεφωνήματα και γράμματα που ζητούσαν την ταυτότητα της μουσικής και του συνθέτη της. Σε απάντηση της επιμονής του κόσμου, η αμερικανική δισκογραφική εταιρεία του Βαγγέλη ανέστησε το άλμπουμ των επτά χρόνων. Τους πρώτους έξι μήνες μετά την προβολή της διαφήμισης, η «Opera Sauvage» πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα, και κατατάχθηκε ανάμεσα στα 100 κορυφαία άλμπουμ σε πωλήσεις του 1987.
Το καλοκαίρι του 1986 ο Βαγγέλης ταξίδεψε στο Λος Άντζελες. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού έγραψε μουσική με ένα φορητό πληκτρολόγιο που είχε στηθεί στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του. Εκείνη την περίοδο έγραψε την τρίτη του σύνθεση για τα Βασιλικά Μπαλέτα, με τίτλο «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», η οποία έκανε πρεμιέρα τον Δεκέμβριο. Το μπαλέτο χαρακτηριζόταν από τα πλουσιοπάροχα σκηνικά του Jan Michel Pienkowski. Ο Βαγγέλης εμφανίστηκε επίσης μόνος σε μια σπάνια συναυλία στο Royal Hall του UCLA, αυτοσχεδιάζοντας πολλές από τις γνωστές του συνθέσεις.
Το 1987 ο Βαγγέλης προσκλήθηκε από την Ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη να δώσει δύο συναυλίες στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στην Αθήνα, για την υποστήριξη του Ταμείου Συντηρήσεως της Ακρόπολης.
Αργότερα τον ίδιο χρόνο ο Βαγγέλης ολοκλήρωσε τη μουσική για το ντοκιμαντέρ του Frédéric Rossif «De Nuremburg à Nuremburg», μια διορατική ματιά στην άνοδο και την πτώση του ναζιστικού καθεστώτος και στον ανθρώπινο πόνο που προκάλεσε. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά από τη γαλλική τηλεόραση το 1989.
Μετά από 13 χρόνια, τα θρυλικά Nemo Studios στο Λονδίνο έκλεισαν τις πόρτες τους. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Βαγγέλης μπορούσε πλέον να διατηρεί μια μικρότερη εκδοχή του στούντιό του, όχι μεγαλύτερη από ένα γραφείο. Έτσι μπορούσε να ταξιδεύει πιο ελεύθερα, ενώ εξακολουθούσε να γράφει μουσική καθημερινά από οποιαδήποτε τοποθεσία.
Το πρώτο άλμπουμ της μετά-Nemo Studios εποχής ήταν το «Direct», που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1988. Ήταν μια πολύχρωμη συλλογή λεπτεπίλεπτης συμφωνικής μουσικής, γεμάτη αίσθηση αισιοδοξίας. Η κυκλοφορία αυτή σήμανε ένα νέο ξεκίνημα για τον Βαγγέλη, μεταφέροντας τις πειραματικές ηχητικές του αναζητήσεις στη νέα δεκαετία.
Τον Ιούλιο του 1989 κυκλοφόρησε η συλλογή «Themes». Ήταν μια αναδρομική ματιά στην εικοσαετή πορεία του Βαγγέλη στην κινηματογραφική μουσική και περιλάμβανε προηγουμένως ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις από τα Blade Runner, The Bounty και Missing. Το άλμπουμ επανασύστησε τη μουσική του Βαγγέλη σε ένα νέο κοινό και έλαβε πολύ καλές κριτικές.
Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στη Ρώμη για να γράψει τη μουσική της ταινίας «Francesco», ο Βαγγέλης έγραψε αυθόρμητα μια σειρά από συνθέσεις στη σουίτα του ξενοδοχείου του. Οι ηχογραφήσεις αντικατοπτρίζουν την εικόνα μιας πόλης που σφύζει από ζωή από την ανατολή έως τη δύση. Το άλμπουμ ενσωμάτωνε δείγματα της καθημερινότητας, δίνοντας στον ακροατή την αίσθηση ότι βρίσκεται μέσα στην πόλη, καθώς η μουσική δημιουργεί ζωντανές εικόνες της αστικής ζωής. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο, το 1990, με τον απλό τίτλο «The City».
Τον Μάιο του 1991, ο Βαγγέλης ήταν μέλος της επίσημης κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών. Λίγους μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, ο Jon και ο Βαγγέλης κυκλοφόρησαν την τέταρτη συνεργασία τους, με τίτλο «Page of Life». Ήταν μια νέα συλλογή τραγουδιών που επανέφερε δημιουργικά το ντουέτο.
Το καλοκαίρι του ίδιου έτους, έδωσε μια συναυλία στο αμφιθέατρο του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού. Ως ένα αφιέρωμα στις τέχνες, στην ποίηση και στη λογοτεχνία, η συναυλία είχε καλεσμένους ερμηνευτές τους Alan Bates, Fanny Ardant και την σοπράνο Μαρκέλλα Χατζιάνο.
Το 1991 συνέθεσε επίσης μουσική για ντοκιμαντέρ του παγκοσμίου φήμης ωκεανογράφου Ζακ-Υβ Κουστώ. Ο Κουστώ είχε ετοιμάσει ειδικά ένα φιλμ με τη μουσική του Βαγγέλη για τη Διάσκεψη Κορυφής για τη Γη, που θα γινόταν στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992. Εκεί παρευρέθηκαν 172 έθνη και 108 αρχηγοί κρατών. Το φιλμ ανέδειξε τις συνέπειες της οικολογικής καταστροφής, τον ανησυχητικό ρυθμό της κλιματικής αλλαγής και τη φτώχεια που επικρατούσε στον κόσμο.
Το 1992, ο Βαγγέλης συνέθεσε μουσική για την παράσταση της «Μήδειας» της θεατρικής σκηνοθέτιδας Nuria Espert, στην οποία συμμετείχε και η Ειρήνη Παπά. Την ίδια χρονιά έγραψε μουσική και για κινηματογραφικές ταινίες, ανάμεσά τους η σκοτεινή ερωτική ταινία του Roman Polanski «Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα» (Bitter Moon), με τους Kristin Scott Thomas και Hugh Grant.
Επίσης το 1992, ακριβώς μια δεκαετία αφότου έγραψε τη μουσική για το «Blade Runner», ο Ridley Scott ζήτησε από τον Βαγγέλη να γράψει για την επόμενη επική ταινία του, «1492: Χριστόφορος Κολόμβος» (1492: Conquest of Paradise). Η ταινία συνέπεσε με την 500ή επέτειο του πρώτου ταξιδιού του Κολόμβου στον Νέο Κόσμο. Ο Βαγγέλης δημιούργησε ατμοσφαιρική μουσική, αποδίδοντας την αρχοντιά, τις χαμένες ελπίδες και τις φιλοδοξίες ενός ταξιδιού προς νέες ανακαλύψεις.
Καθ' όλη την παραγωγικότατη καριέρα του ως συνθέτης, ο Βαγγέλης έλαβε πολλά τιμητικά βραβεία και τίτλους, αλλά μία διάκριση που αξίζει να προβληθεί είναι το «Μετάλλιο του Ιππότη των Τεχνών και των Γραμμάτων». Του απονεμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία, το 1992, για τη σημαντική προσφορά του στην τέχνη.
Τον Ιούλιο του 1994, το πολυαναμενόμενο σάουντρακ για την ταινία «Blade Runner» έγινε διαθέσιμο στο ευρύ κοινό για πρώτη φορά. Συνέπεσε με την επανέκδοση της ταινίας. Ο Βαγγέλης περιέλαβε κομμάτια που είχαν αρχικά ηχογραφηθεί για την ταινία αλλά είχαν προηγουμένως παραλειφθεί. Ήταν ένα όμορφα συντεθειμένο άλμπουμ που ταίριαζε με την κύρια πλοκή του έργου και έδινε έμφαση στις βασικές στιγμές αυτής της εμβληματικής ταινίας.
Σε όλη την επιφανή σταδιοδρομία του, ο Βαγγέλης απέφευγε ενεργά την προώθηση της μουσικής του. Έδωσε πολύ λίγες συνεντεύξεις και περιόρισε τις προσωπικές εμφανίσεις του στα μέσα. Πίστευε ότι η μουσική του έπρεπε να κρίνεται από την αξία της και δεν επιδίωκε την έκθεση στα ΜΜΕ.
Μερικές φορές, εντούτοις, η απρομελέτητη προώθηση προέρχεται από τις λιγότερο αναμενόμενες πηγές. Το 1995, ο Βαγγέλης βίωσε μια από τις πιο εξαιρετικές εμπορικές επιτυχίες του, όταν ένας Γερμανός μποξέρ χρησιμοποίησε το «1492: Conquest of Paradise» ως κομμάτι για την είσοδό του στο ρινγκ. Η μουσική ξεσήκωσε το κοινό και σύντομα η δημοτικότητά της εξαπλώθηκε, οδηγώντας σε συχνές ραδιοφωνικές μεταδόσεις. Έτσι, η μουσική του Βαγγέλη έφτασε σε ένα ακόμη ευρύτερο κοινό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στη Γερμανία, ήταν το σινγκλ με τη μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία των τσαρτς. Το ίδιο ίσχυε και για το άλμπουμ, το οποίο απέκτησε τελικά χρυσούς και πλατινένιους δίσκους σε πάνω από 20 χώρες. Το «Conquest of Paradise» έχει έκτοτε καθιερωθεί ως ένα από τα πιο διακεκριμένα σύγχρονα μουσικά κομμάτια, επισκιάζοντας συχνά την άλλη γνωστή μουσική του Βαγγέλη.
Στα τέλη του 1995, ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε το «Voices», ένα ζωηρό άλμπουμ που πρόσθεσε για πρώτη φορά την ανθρώπινη φωνή στο επίκεντρο της μουσικής του. Περιλάμβανε αισθησιακά τραγούδια με νυχτερινή ατμόσφαιρα και δύο σινγκλ: το σαγηνευτικό «Voices» και το μυστηριακό «Ask the Mountains».
Μερικούς μήνες αργότερα ο Βαγγέλης κλήθηκε να γράψει μουσική για την ταινία «Καβάφης» του Γιάννη Σμαραγδή, ένα πορτρέτο του σύγχρονου Έλληνα ποιητή Κωνσταντίνου Π. Καβάφη. Η ιστορία παρουσιάστηκε σαν όνειρο από το νεκροκρέβατο του ποιητή, με λίγο διάλογο και με την αφήγηση να στηρίζεται κυρίως στην απαγγελία της ποίησής του και στη μουσική του Βαγγέλη. Η ταινία προβλήθηκε σε σημαντικά φεστιβάλ και ο Βαγγέλης τιμήθηκε με δύο βραβεία για τη μουσική.
Η συνέχεια του «Voices» ήταν το «Oceanic», εμπνευσμένο από την αγάπη του Βαγγέλη για τους ωκεανούς της Γης. Το άλμπουμ, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1996, εξερευνά το μυστήριο των υποβρύχιων κόσμων και μοιάζει με όνειρο απόπλου προς μακρινά λιμάνια. Το «Oceanic» παρουσιάζει τη συμφωνική πλευρά του Βαγγέλη στα καλύτερά της, προσκαλώντας τον ακροατή σε ένα προσωπικό ταξίδι ποίησης, μουσικής και φυσικής ομορφιάς.
Επίσης το 1996, ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε την αναδρομική συλλογή «Portraits». Περιλάμβανε δύο έως τότε ανέκδοτα κομμάτια: μια θαυμάσια χορωδιακή προσαρμογή του παλαιότερου κλασικού «Hymn» και το αρχικό θέμα από την ταινία του Frédéric Rossif «Sauvage et Beau».
Το 1997, ο Βαγγέλης δέχτηκε μία ανάθεση από την οργανωτική επιτροπή της Αθήνας. Το σχέδιο ήταν να ανεβάσει, να διευθύνει και να ενορχηστρώσει την εναρκτήρια τελετή για την εγκαινίαση του 6ου Παγκόσμιου Αθλητικού πρωταθλήματος IAAF, το οποίο επρόκειτο να πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο. Το Ολυμπιακό στάδιο στην Αθήνα μεταμορφώθηκε σε μια εκπληκτική τελετή φωτισμών, εικόνων, μουσικής και χορού. Παρακολουθήθηκε από 60.000 θεατές και μεταδόθηκε παγκοσμίως σε εκατομμύρια θεατές. Αυτό ήταν το ντεμπούτο του Βαγγέλη ως σκηνοθέτη. Σύνθεσε επίσης ανυψωτική μουσική που χρησιμοποιήθηκε σε ορισμένα τμήματα της τελετής.
Ο ζωγράφος του 16ου αιώνα Ελ Γκρέκο αποτέλεσε μια βαθιά επιρροή στον Βαγγέλη. Όταν έμαθε ότι η Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα ήθελε απελπισμένα να αποκτήσει τον πίνακα του El Greco του Αγίου Πέτρου, ηχογράφησε ένα άλμπουμ ως φόρο τιμής στον καλλιτέχνη. Ονομάστηκε «Φόρος Τιμής Στον Γκρέκο». Η κυκλοφορία περιορίστηκε σε 3.000 αντίτυπα και ήταν μόνο διαθέσιμα από την Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα. Τα έσοδα από τις πωλήσεις διατέθηκαν για τη χρηματοδότηση και την υποστήριξη του στόχου της Εθνικής Πινακοθήκης. Το 1998, το άλμπουμ κυκλοφόρησε εμπορικά και ονομάστηκε απλά «El Greco». Η μουσική απεικόνιζε μια πιο γαλήνια και ενδοσκοπική πλευρά του Βαγγέλη. Οι στοχαστικές ποιότητες του άλμπουμ χαιρετίστηκαν ολόψυχα και συμμετείχαν ο διάσημος Έλληνας τενόρος Κωνσταντίνος Παλιατσάρας και η Ισπανίδα σοπράνο Montserrat Caballe.
Το 1999 ανατέθηκε στον Βαγγέλη να δημιουργήσει τη μουσική που θα συνόδευε την παρουσίαση του επίσημου εμβλήματος των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Έναν χρόνο αργότερα, το 2000, επιλέχθηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής της μεταφοράς της ολυμπιακής σημαίας στο Σίδνεϊ.
Το αναδρομικό άλμπουμ «Reprise 1990-1999» κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1999. Περιείχε σημαντικά έργα της δημιουργικής πορείας του Βαγγέλη και παρουσίασε μια συνεχή επιλογή συνθέσεων, συμπεριλαμβανομένων δύο προηγουμένως ανέκδοτων κομματιών για ταινίες, του «Psalmus Ode» και του θέματος από το «Bitter Μoon».
Στις 28 Ιουνίου 2001, ο κόκκινος πλανήτης, ο Άρης, βρισκόταν πιο κοντά στη Γη από κάθε άλλη φορά μέσα στη δεκαετία. Τότε ο Βαγγέλης παρουσίασε τη διαστημική χορωδιακή συμφωνία «Μυθωδία» στον ναό του Ολυμπίου Διός, στην Αθήνα. Ήταν η πρώτη συναυλία τέτοιου είδους που έγινε σε έναν ιερό χώρο της αρχαιότητας. Το γεγονός επικυρώθηκε από συμμετέχοντες της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας NASA. Ήταν μεγάλη τιμή για τον Βαγγέλη, καθώς η NASA επέλεξε τη μουσική του για να συνοδεύσει την αποστολή της στον Άρη.
Στη συναυλία η μουσική του Βαγγέλη εκτελέστηκε από τις παγκοσμίου φήμης σοπράνο Kathleen Battle και Jessye Norman. Η παράσταση περιλάμβανε τη Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου, την Εθνική Χορωδία Αθήνας και τον Βαγγέλη στα πλήκτρα - συνολικά 230 μουσικούς. Τα οπτικά εφέ δημιούργησαν ένα φαντασμαγορικό θέαμα με θέματα βασισμένα στην ελληνική μυθολογία, τα οποία παρουσιάστηκαν σε γιγάντια οθόνη. Ήταν μια εντυπωσιακή μουσική και οπτική εμπειρία που προκαλούσε την αίσθηση ενός ταξιδιού στο διάστημα.
Μετά τη συναυλία ο Βαγγέλης έλαβε τον τιμητικό τίτλο του «Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής» από τη Γαλλική δημοκρατία, για την εξαιρετική κοινωνική του προσφορά. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και στη συνέχεια κυκλοφόρησε σε βίντεο. Το άλμπουμ «Μυθωδία: Μουσική για την αποστολή της NASA:2001 Οδύσσεια του Άρη», κυκλοφόρησε επίσης.
Επίσης το 2001 ο Βαγγέλης επέστρεψε στη θεατρική μουσική, συνθέτοντας για την παραγωγή της Ελληνίδας ηθοποιού Ειρήνης Παπά πάνω σε μια κλασική ελληνική τριλογία. Επιπλέον έγραψε τη μουσική για την εκδοχή της «Η Θύελλα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ από τον Ούγγρο σκηνοθέτη György Schwajda, η οποία παρουσιάστηκε στη Βουδαπέστη.
Το 2002, ο Βαγγέλης συνέθεσε τον επίσημο ύμνο για το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA, το οποίο συνδιοργανώθηκε από την Ιαπωνία και την Κορέα. Ο ύμνος παρουσιάστηκε στην τελετή έναρξης στο Busan της Κορέας και χαρακτηριζόταν από παραδοσιακή κορεατική και ιαπωνική ενορχήστρωση. Η επιτροπή της FIFA τον χαρακτήρισε ως την καλύτερη αθλητική σύνθεση στη μουσική ιστορία. Ο ύμνος δημιούργησε αίσθημα παγκόσμιας ενότητας και πυροδότησε μεγάλο πάθος για το παιχνίδι. Αργότερα κυκλοφόρησε ως σινγκλ στην Ιαπωνία και έγινε το υψηλότερο σε πωλήσεις σινγκλ διεθνούς καλλιτέχνη το 2002.
Το ενδιαφέρον του Βαγγέλη για τις τέχνες δεν περιοριζόταν στη σύνθεση μουσικής. Από την παιδική του ηλικία είχε επίσης πάθος για τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Το 2003 αποφάσισε να εκθέσει για πρώτη φορά τα εικαστικά του έργα, παρουσιάζοντας 70 πίνακες στο πλαίσιο της «Valencia Biennial» στην Ισπανία.
Μετά την επιτυχία της έκθεσης «Vangelis Pintura», έργα του παρουσιάστηκαν σε σημαντικές γκαλερί σε όλο τον κόσμο. Το 2003 δεν περιορίστηκε σε αυτό το επίτευγμα: κυκλοφόρησε επίσης ένα βιβλίο με ορισμένα από τα ωραιότερα έργα του, με τον απλό τίτλο «Vangelis».
Την ίδια χρονιά, ο Βαγγέλης έλαβε το Μετάλλιο Δημόσιας Προσφοράς της NASA, σε αναγνώριση της σημαντικής συμβολής του στο όραμα του οργανισμού. Η διάκριση αυτή αποτελεί την υψηλότερη τιμή που μπορεί να απονείμει η NASA σε μη κυβερνητικό πρόσωπο.
Τον Οκτώβριο ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε το «Odyssey – The Definitive Collection». Το άλμπουμ γιόρταζε μια λαμπρή μουσική διαδρομή που εκτεινόταν σε περισσότερα από 30 χρόνια, συγκεντρώνοντας μερικά από τα πιο γνωστά κομμάτια του και οδηγώντας τον ακροατή σε ένα ταξίδι μέσα στον χρόνο.
Το 2004 ο Βαγγέλης ανέλαβε τη μουσική για την επική ταινία του Όλιβερ Στόουν «Αλέξανδρος», αφιερωμένη στη ζωή του νεαρού Μακεδόνα βασιλιά που έχτισε μια τεράστια αυτοκρατορία τον 3ο αιώνα π.Χ. Η μουσική σηματοδότησε την επιστροφή του σε μια μεγάλη κινηματογραφική παραγωγή έπειτα από διάλειμμα δώδεκα ετών. Για πρώτη φορά ενσωμάτωσε πραγματική συμφωνική ορχήστρα στη δική του παλέτα ασυνήθιστων ήχων, με κάθε σκηνή να αποκτά τη δική της ιδιαίτερη μουσική. Το σάουντρακ απέσπασε θερμές κριτικές και χάρισε στον Βαγγέλη το Βραβείο Κοινού στα World Soundtrack Awards του 2005.
Το 2006 η ευρωπαϊκή εταιρεία Ariston παρουσίασε την τηλεοπτική διαφήμιση «Underwater World», που μεταδόθηκε για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή τηλεόραση. Η διαφήμιση χρησιμοποίησε με ευρηματικό τρόπο το κομμάτι «Ask the Mountains», από το άλμπουμ «Voices». Στη συνέχεια τιμήθηκε με Χρυσό Λιοντάρι στο Cannes Lions International Advertising Festival.
Το 2007 ο Έλληνας σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής ζήτησε από τον Βαγγέλη να γράψει τη μουσική για την ταινία «El Greco». Η ταινία αφηγείται τη ζωή του μεγάλου αναγεννησιακού ζωγράφου Ελ Γκρέκο, ξεκινώντας από την αναχώρησή του από την Κρήτη σε αναζήτηση καλλιτεχνικής ελευθερίας.
Η ταινία εξερευνά το φωτεινό έργο του ζωγράφου, που συχνά τον έφερε σε σύγκρουση με την εποχή του, αλλά τελικά τον οδήγησε στη φήμη. Το θέμα των τίτλων τέλους έδωσε στον Βαγγέλη νέο κύρος ως συνθέτη βαθιά συγκινητικής κινηματογραφικής μουσικής. Τον Οκτώβριο η ταινία κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες, σημείωσε ρεκόρ προσέλευσης και παρέμεινε στην κορυφή του box office για έναν ολόκληρο χρόνο.
Τον Δεκέμβριο του 2007 η κλασική πλέον ταινία του Ridley Scott «Blade Runner» επανακυκλοφόρησε, τιμώντας την 25η επέτειό της. Η ταινία αποκαταστάθηκε με φροντίδα για την ψηφιακή εποχή, ενώ την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και η τριπλή συλλογή «Blade Runner Trilogy» με μουσική του Βαγγέλη.
Τον Μάιο του 2008 απονεμήθηκε στον Βαγγέλη τιμητικό διδακτορικό από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μαζί με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Η διάκριση αναγνώριζε την εξαιρετική συμβολή του στη μουσική παιδεία του ελληνικού λαού και στη διάδοση του ελληνικού πνεύματος σε όλο τον κόσμο.
Τον Δεκέμβριο του 2008 ο Βαγγέλης συνέβαλε με θέματα έναρξης και λήξης στην πολωνική ταινία «Swiadectwo», ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ μέσα από τη ματιά του καρδιναλίου Stanislaw Dziwisz.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2011, το κράτος του Κατάρ κάλεσε τον Βαγγέλη να συλλάβει, να σχεδιάσει, να σκηνοθετήσει και να συνθέσει τη μουσική για τα εγκαίνια του υπαίθριου αμφιθεάτρου της Katara, ενός χώρου εμπνευσμένου από την ελληνική αρχιτεκτονική.
Κάτω από την πανσέληνο, κοντά στον Αραβικό Κόλπο, η συναυλία του με τίτλο «Hope» παρουσιάστηκε ενώπιον διεθνών ηγετών και προσωπικοτήτων που συμμετείχαν στο 4ο Ετήσιο Φόρουμ της Συμμαχίας των Πολιτισμών του ΟΗΕ στη Ντόχα. Στη βραδιά συμμετείχαν η σοπράνο Angela Gheorghiu, ο τενόρος Roberto Alagna και ένα φωτιστικό σόου του Γερμανού καλλιτέχνη Gert Hof.
Το 2014 ο Βαγγέλης επέστρεψε στη μουσική για τον κινηματογράφο με την ταινία «Crépuscule des Ombres», γνωστή και ως «Twilight of Shadows». Τη σκηνοθέτησε ο σημαντικός Αλγερινός δημιουργός Mohamed Lakhdar-Hamina. Με φόντο τον πόλεμο της Αλγερίας, η μουσική του Βαγγέλη έδωσε στο λιτό δραματικό τοπίο μια ατμοσφαιρική ηλεκτρονική διάσταση, γεμάτη ένταση και συγκίνηση.
Το 2016 ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε το «Rosetta», ένα νέο στούντιο άλμπουμ εμπνευσμένο από την ιστορική αποστολή Rosetta του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Το διαστημόπλοιο ταξίδεψε επί χρόνια πριν φτάσει στον κομήτη 67P/Churyumov-Gerasimenko, όπου η άκατος Philae έγραψε ιστορία. Ο Βαγγέλης ανταποκρίθηκε σε αυτό το επιστημονικό επίτευγμα με μουσική που κοιτάζει πέρα από την τεχνολογία, προς το μυστήριο του ίδιου του διαστήματος.
Το 2018 ο Βαγγέλης συνεργάστηκε με τον χορογράφο Russell Maliphant στο «The Thread», μια χορευτική παραγωγή που παρουσιάστηκε στο Sadler’s Wells του Λονδίνου. Το έργο εξερεύνησε τον παραδοσιακό ελληνικό χορό μέσα από μια σύγχρονη θεατρική γλώσσα. Με τη μουσική του Βαγγέλη, τους φωτισμούς του Michael Hulls και τα κοστούμια της Mary Katrantzou, η παράσταση ένωσε την αρχαία κουλτούρα με τη σύγχρονη σκηνική φαντασία.
Αργότερα το 2018 δημιούργησε το «The Stephen Hawking Tribute», μια πρωτότυπη σύνθεση για την τελετή μνήμης του καθηγητή Stephen Hawking. Η μουσική περιλάμβανε τη φωνή του Hawking και μεταδόθηκε στο διάστημα από σταθμό της ESA στην Ισπανία, προς την πλησιέστερη στη Γη μαύρη τρύπα. Η χειρονομία αυτή συνέδεσε συμβολικά τη ζωή του Hawking με το σύμπαν που μελετούσε.
Τον Ιανουάριο του 2019 ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε το «Nocturne: The Piano Album». Η στοχαστική αυτή συλλογή παρουσίασε νέες συνθέσεις για πιάνο, μαζί με νέες ερμηνείες γνωστών θεμάτων του, ανάμεσά τους μουσική από τα «Chariots of Fire» και «Blade Runner».
Αν και ο Βαγγέλης είχε ταυτιστεί διεθνώς με τους ηλεκτρονικούς ηχητικούς του κόσμους, το άλμπουμ υπενθύμισε την καθαρότητα του μελωδικού του χαρίσματος. Η νυχτερινή του ατμόσφαιρα έφερε μια αίσθηση οικειότητας, σιωπής και γαλήνης.
Επίσης το 2019, ο Βαγγέλης συνέθεσε τη μουσική για την επίδειξη μόδας Άνοιξη/Καλοκαίρι 2020 της Mary Katrantzou, που πραγματοποιήθηκε στον αρχαίο Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Η εκδήλωση τίμησε την ελληνική κληρονομιά και τα 30 χρόνια της ΕΛΠΙΔΑΣ, αποκτώντας έναν έντονα τελετουργικό χαρακτήρα μέσα από τη μουσική που συνέθεσε ειδικά για την περίσταση.
Το 2021 ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε το «Juno To Jupiter», εμπνευσμένο από την αποστολή Juno της NASA και την εξερεύνηση του γιγάντιου πλανήτη Δία. Όπως και το «Rosetta», το άλμπουμ γεννήθηκε από τη συνάντηση της μουσικής με την επιστήμη του διαστήματος, αυτή τη φορά όμως σε μεγαλύτερη και πιο δραματική κλίμακα. Στο έργο ακούγεται η φωνή της σοπράνο Angela Gheorghiu και η μουσική ξεδιπλώνεται σαν ένα απέραντο ταξίδι, γεμάτο μυστήριο, μεγαλείο και ουράνιο θαυμασμό.
Την ίδια περίπου περίοδο συνέθεσε μουσική για το ντοκιμαντέρ του Oliver Stone «Nuclear Now». Η ταινία εξετάζει την πυρηνική ενέργεια και τον πιθανό ρόλο της στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η μουσική του πρόσθεσε στο θέμα επείγοντα τόνο, βαρύτητα και στοχασμό, δίνοντας σε ένα σύνθετο σύγχρονο ζήτημα ευρύτερη συναισθηματική διάσταση.
Στο Ευγενίδειο Πλανητάριο στην Αθήνα, το «We Are Stardust» παρουσίασε ένα συγκινητικό ταξίδι μέσα στην επιστήμη, τη μουσική και το σύμπαν του Βαγγέλη. Η παραγωγή περιλάμβανε ανέκδοτη μουσική του και αφήγηση του Διονύση Σιμόπουλου, επίτιμου διευθυντή του Πλανηταρίου και αγαπητού φίλου του συνθέτη.
Όταν δημιουργούσε μια νέα σύνθεση, ο Βαγγέλης προσπαθούσε να συλλάβει τη μουσική χωρίς την παρέμβαση της λογικής ή την ανάγκη αλλοίωσης. Όπως είχε πει ο ίδιος: «Η σκέψη είναι εργαλείο ανάλυσης και επομένως δεν μπορεί να είναι εργαλείο δημιουργίας».
Σε αυτή τη φράση βρίσκεται ίσως η ουσία της μουσικής του. Όταν συνέθετε, χανόταν ολοκληρωτικά στη στιγμή, χρησιμοποιώντας το μυαλό και τα χέρια του για να γεννήσει τις συνθέσεις του. Μιλώντας για την ανεξάντλητη πηγή των μελωδιών του, ο Βαγγέλης είπε: «Νομίζω ότι οι μελωδίες βρίσκονται παντού γύρω μας, στον χώρο. Είναι στη φύση. Λουζόμαστε μέσα στους ήχους και είτε τους ακούμε είτε όχι. Αν κάνουμε τον εαυτό μας διαθέσιμο, έρχονται σε εμάς. Δεν είμαι τίποτε περισσότερο από ένα ραντάρ που λαμβάνει ένα μήνυμα από τις ουράνιες σφαίρες».
Η πολυσχιδής πορεία του Βαγγέλη ακολούθησε πολλές κατευθύνσεις, όμως η μουσική του άφησε βαθύ και μακρόπνοο αποτύπωμα. Εμπνέει, εξυψώνει και παρηγορεί τον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα διευρύνει τα όρια της συμβατικής μουσικής. Με το πέρασμα του χρόνου, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου θα αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως ένας από τους σπουδαίους συνθέτες του 21ου αιώνα.
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Βραβεία
Βραβείο Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) για καλύτερη μουσική
Βραβείο Χρυσού Λέοντος (Γερμανία) για την καλύτερη μουσική κινηματογραφικής ταινίας
Βραβείο Max Steiner για σύνθεση και παρουσίαση διακεκριμένης κινηματογραφικής μουσικής
Βραβείο Echo (Γερμανία) για το διεθνή καλλιτέχνη της χρονιάς
Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Φλάνδρας (Βέλγιο) για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας
Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Valencia (Ισπανία) για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας
Βραβείο Κοινού για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας από την Παγκόσμια Ακαδημία Μουσικής Επένδυσης στη Φλάνδρα, Βέλγιο
Βραβείο Απόλλων σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στη μουσική από την Εταιρεία των Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Ο τίτλος του Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (Chevalier de l’ Ordre des Arts et des Lettres) της Γαλλικής Δημοκρατίας
Δύο φορές το Παγκόσμιο Μουσικό Βραβείο του Μόντε Κάρλο, για τον Έλληνα καλλιτέχνη με τις μεγαλύτερες πωλήσεις
Ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής (Chevalier de la Légion d’ Honneur) της Γαλλικής Δημοκρατίας
Βραβείο RIAJ (Δισκογραφική Βιομηχανία της Ιαπωνίας) για διεθνές τραγούδι της χρονιάς
Μετάλλιο Δημόσιας Συνεισφοράς της NASA σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της NASA
Το Minor Planet Center της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης στο Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο Smithsonian ονόμασε έναν αστεροειδή «Vangelis» προς τιμήν του
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Θεατρικά Έργα
Ηλέκτρα
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κακογιάννης
Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου
Φρανκενστάιν, ο Σύγχρονος Προμηθεύς – μπαλέτο
Χορογραφία: Wayne Eagling
Covent Garden, Λονδίνο, Αγγλία
Η Πεντάμορφη και το Τέρας – μπαλέτο
Χορογραφία: Wayne Eagling
Covent Garden, Λονδίνο, Αγγλία
Μήδεια
Σκηνοθεσία: Nuria Espert
Βαρκελώνη, Ισπανία
Τρωάδες
Σκηνοθεσία: Ειρήνη Παπά
Los Talleres Generales, Σαγούντο, Ισπανία
Η Θύελλα (The Tempest, William Shakespeare)
Σκηνοθεσία: Gyorgy Schwajda
Εθνικό Θέατρο Ουγγαρίας, Βουδαπέστη, Ουγγαρία
Εκάβη
Σκηνοθεσία: Ειρήνη Παπά
Πανεπιστήμιο Tor Vergata, Ρώμη, Ιταλία
Αντιγόνη
Σκηνοθεσία: Ειρήνη Παπά
Αρχαίο Θέατρο Συρακουσών, Σικελία, Ιταλία
Chariots of Fire
Σκηνοθεσία: Edward Hall
Hampstead Theatre, Λονδίνο, Αγγλία
The Thread
Russell Maliphant
Sadler’s Well, Λονδίνο, Αγγλία
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Συναυλίες
Olympia, Παρίσι
Royal Albert Hall, Λονδίνο
Pavillion de Paris, Παρίσι
Drury Lane, Λονδίνο
Cirque Royale, Βρυξέλλες
με τη συμμετοχή της
Φιλαρμονικής Ορχήστρας των Βρυξελλών
Royal Festival Hall, Λονδίνο
Royce Hall, Πανεπιστήμιο UCLA, Λος Άντζελες
Θέατρο Ηρώδου του Αττικού, Αθήνα
δύο συναυλίες για τη συλλογή χρημάτων υπέρ
του Ταμείου για τη Συντήρηση της Ακρόπολης
Παναθηναϊκό Στάδιο, Αθήνα
Τελετή της Ολυμπιακής Φλόγας
Terme di Caracalla, Ρώμη
Παναθηναϊκό Στάδιο, Αθήνα
προώθηση της Αθήνας ως πόλης για
να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες
Rotterdam Harbour, Ρόττερνταμ
Για το πρόγραμμα Eureka
της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Θέατρο Ηρώδου του Αττικού στην Ακρόπολη, Αθήνα
Βραδιά Ποίησης με τον
Alan Bates και τη Fanny Ardant
Παναθηναϊκό Στάδιο, Αθήνα
Τελετή Έναρξης
Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου (IAAF)
Ναός του Ολυμπίου Διός, Αθήνα
Μυθωδία – Μουσική για την Αποστολή της
NASA: 2001 Οδύσσεια στον Άρη με τη
συμμετοχή των Kathleen Battle, Jessye Norman και
της London Metropolitan Orchestra
Πολιτιστικό Χωριό Katara, Ντόχα, Κατάρ
συμμετοχή των Angela Gheorghiu, Roberto Alagna,
Ρωσική Κρατική Ακαδημαϊκή χορωδία Yurlov και
της Qatar Philharmonic Orchestra
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Κινηματογραφικές Ταινίες
Οι Δρόμοι της Φωτιάς – Hugh Hudson
Ο Αγνοούμενος – Κώστας Γαβράς
Blade Runner – Ridley Scott
Ανταρκτική – Koreyoshi Kurahara
Η Ανταρσία του Μπάουντυ – Roger Donaldson
Francesco – Liliana Cavani
1492: Χριστόφορος Κολόμβος – Ridley Scott
Τα Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα – Roman Polanski
Καβάφης – Γιάννης Σμαραγδής
Αλέξανδρος – Oliver Stone
El Greco – Γιάννης Σμαραγδής
Trashed – Candida Brady
Crépuscule Des Ombres – Mohamed Lakhdar-Hamina
Nuclear Now – Oliver Stone
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Τηλεόραση
L' Apocalypse des Animaux – τηλεοπτική σειρά - Frédéric Rossif
Georges Mathieu ou la Fureur d' Etre - ντοκιμαντέρ - Frédéric Rossif
Georges Braque ou le Temp Different - ντοκιμαντέρ - Frédéric Rossif
La Fête Sauvage - ντοκιμαντέρ - Frédéric Rossif
L' Opera Sauvage - τηλεοπτική σειρά - Frédéric Rossif
Pablo Picasso Peintre - ντοκιμαντέρ - Frédéric Rossif
Sauvage et Beau - ντοκιμαντέρ - Frédéric Rossif
Cosmos, A Special Edition - τηλεοπτική σειρά - Carl Sagan
De Nuremberg à Nuremberg - ντοκιμαντέρ - Frédéric Rossif
Jacques Cousteau - διάφορες τηλεοπτικές σειρές - Jacques Cousteau
Rupture: Living with my Broken Brain - ντοκιμαντέρ - Hugh Hudson
Βαγγέλης Παπαθανασίου
Δισκογραφία
Fais Que Ton Rêve Soit Plus Long Que la Nuit
L'apocalypse des Animaux (α)
Earth
Heaven and Hell
Ignacio (Entends-Tu Les Chiens Aboyer?)
La Fête Sauvage (α)
Albedo 0.39
Spiral
Beaubourg
Opera Sauvage (α)
Odes (Ωδές) (β)
China
Short Stories (γ)
See You Later
The Friends of Mr Cairo (γ)
Chariots of Fire (α)
Blade Runner (α)
Antarctica (α)
Private Collection (γ)
Soil Festivities
Mask
Invisible Connections
Rhapsodies (Ραψωδίες) (β)
Direct
Themes
The City
Page of Life (γ)
1492: Conquest of Paradise (α)
Voices
Portraits
Oceanic
El Greco
Reprise
Mythodea
FIFA World Cup Official Anthem
Odyssey - The Definitive Collection
Alexander (α)
El Greco (α)
Blade Runner Trilogy
The Collection
Chariots of Fire - The Play
Rosetta
Nocturne
Juno To Jupiter
(α) μουσική για κινηματογραφική ταινία
(β) με την Ειρήνη Παππά
(γ) με τον Jon Anderson
Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την κεντρική ιστοσελίδα της nemostudios.co.uk
